ateist
28/8/2009 · Kategori: FIKRA
Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere
bakıyormuş. "Evrim ne güzellikler yaratıyor!" diye düşünüp mest oluyormuş.
Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış. Adam
bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış
olduğunu fark ediyormuş. Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın
ayağı yerdeki dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini
kaldırmış. Tam vurmaya hazırlanırken adam "ALLAHIM!!!" diye bağırmış.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile ak maz olmuş.
Bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi adamın üzerine
! parlamış.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama: "Yıllarca bana inanmadın,
yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın, sana bu durumda yardım etmemi mi
istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?" demiş. Adam utanç içinde:
"Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem
haksızlık, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz." demiş.
Ses: "Peki."
diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş. Nehir tekrar akmaya başlamış.
Her şey eski haline dönmüş. Ayı pençesini indirmiş, iki pençesini de
göğe doğru çevirmiş ve konuşmaya başlamış:
"Allah'ım, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamd olsun verdiğin nimetlere."
